Alicja, to imię do którego chyba od zawsze miałam sentyment. Jeszcze będąc w pierwszej ciąży (Wojtusiowej), wiedziałam, zresztą oboje wiedzieliśmy, że jeżeli na świat przyjdzie dziewczynka będzie Alicją. Kiedy okazało się, że w brzuszku jest mała kobietka, każdemu na myśl przychodziło tylko jedno Alicja w swojej krainie czarów. Dziś moja Alicja ma już niemalże 2,5 roku i faktycznie każdego dnia kreuje swoją krainę czarów,  bo czego jak czego ale czaru i uroku osobistego odmówić jej nie można. Choćby jak bardzo napsociła, jeden uśmiech, zalotne spojrzenie i człowiek mięknie. Taka to ta nasza Aliczja - jak mówi o sobie.

Czas na tworzenie zawsze się znajdzie, wyszukanie w domu materiałów to też w zasadzie nie problem, najbardziej czasochłonne jest szukanie i szperanie za inspiracjami. Bo trzeba znaleźć coś odpowiedniego, coś co się podoba, cos co da radę zrobić konkretne dziecko (umiejętności, wiek), no i jeszcze wybrać coś co możemy stworzyć w miarę z tego co już w domu jest, nie inwestując fortuny.

Ilonka z Kreatywnym Okiem (genialna kobieta) postanowiła stworzyć coś wyjątkowego. Zbiór takich pomysłów tworząc e-book z którego wszyscy będziecie mogli korzystać i czerpać ile tylko dusza zapragnie. E book, a w zasadzie dwa e booki ( ponieważ pomysłów było tak dużo, że jeden ich nie pomieścił) współtworzy 13 kreatywnych mam, 13 mega twórczych osób które postanowiły dla Was połączyć siły i podzielić się tym co już powstało, co już zdziałamy we własnych domach i przetestowały na własnych dzieciach :)

Jest to cała moc pomysłów na wspaniałe podarunki prosto z serca płynące. Podarunki dla mam, babć, cioć, tatusiów, wujków, dziadków i kogo tylko zachcecie lub Wasze pociechy obdarować taką niespodzianką.



Ta książka, ta opowieść, ta mentalność, to życie i ten świat to zupełnie nie moja bajka. Lata 50 - 60 dla mnie dziecka lat 80tych to zupełna abstrakcja, autorka która byłaby obecnie zaledwie 3 lata młodsza od mojej babci wychowywała się, dojrzewała i żyła w czasach która ja znam jedynie z opowiadań. Co więcej lata jakie opisuje to jedno, drugą sprawą jest środowisko artystyczne, tak mocno nastawione (siłą rzeczy) na zabawę, rozrywkę pochłonięte do granic wytrzymałości muzyką, kreowaniem nowej rzeczywistości, organizowaniem, rozwijaniem, płodzeniem coraz to nowych dzieł, przełamywaniem barier i przekraczaniem granic. Świat który doprawdy ciężko mi pojąć, zrozumieć i się z nim utożsamić. Nie mniej jednak mimo tego rozdźwięku jaki istnieje między moją osobą a postacią Zofii Komedowej Trzcińskiej jestem w stosunku do niej pełna podziwu i książka ta była dla mnie niezwykle ciekawą podróżą przez świat do jakie zapewne nigdy nie dane byłoby mi wejść.

DEKORUJĘ. ZOO.

Pan Kleks to postać już teraz uwielbiana przez moje maluchy. Wiersze Brzechwy którymi naszpikowana jest treść tej lektury (dla bodajże 4 klasistów), stawia je na czele naszych ulubionych opowieści. Oczywiście dzieciaki do tej pory znały Pana Kleksa głównie jako ekranizację, gdzie Piotr Fronczewski jak nikt inny wcielił się w zwariowaną i ekscentryczną postać głównego bohatera. Nie mniej jednak ja sama mam wielki sentyment do tej książki i z wielką przyjemnością mogłam do niej wrócić. Okazuje się, że całościowo treść nie jest przystosowana do rozumienia 5 latka więc na wspólne chwile z książką jeszcze troszkę poczekamy. Kto wie może role się odwrócą i kiedy zrobimy kolejne podejście to ja będę słuchaczem a Wojtuś lektorem.

Seria o Tappim zachwyciła w pierwszej kolejności mnie, weszłam do księgarni i chciałam czegoś nowego, czegoś ciekawego, czegoś pozytywnego, wyrazistego. Takiej książki, takiego bohatera który spodoba się Wojtkowi i wciągnie go w swój świat, przekaże pozytywne wartości, być może czegoś nowego nauczy a już dalszym założeniem było aby książka należała do jakiejś serii.

I tak wzięłam do ręki Tappiego, wiking z rogatym hełmem i wielką brodą a w dodatku uśmiechnięty od ucha do ucha i przyjaźniący się z reniferkiem o imieniu Chichotek - to musiało się sprawdzić. Ale, że nie mam zwyczaju kupować kota w worku, a na czytanie recenzji było za późno, przeczytałam pół rozdziału, czemu pół? Bo tylko tyle potrzebowałam żeby wiedzieć, że bez tej książki nie wyjdę i że nie będzie ona ostatnią z bogatej serii o Tappim jaka do nas trafi.

Mały Książę, to książka która nierozerwalnie kojarzy mi się z dzieciństwem, być może dlatego, że opowiada, o dziecięcym spojrzeniu na świat, czystym wręcz dziecięco naiwnym ale otwartym na najwyższe wartości, o małym człowieku który uczy dorosłego co tak naprawdę jest istotne, co jest sednem rzeczy. O wewnętrznym dziecku które najczęściej ginie w naszym wnętrzu pod ciężarem różnych przyczyn. Jednak moje osobiste odczucia są takie, że odradza się wraz z narodzinami dziecka. Ja zdecydowanie przeżywam teraz dzieciństwo na nowo, choć tym razem pozbawione beztroski - na nowo się uczę dzięki moim Małym Książątkom co to jest piękno, miłość, odpowiedzialność :)

Dziś, ostatni wpis w tym roku, chciałam się z Wami pożegnać aby powitać Was na nowo w 2016 a przy okazji złożyć Wam, życzenia, jednak zanim to nastąpi, jeszcze ostatni kreatywna inspiracja. Wykonana dziś więc szkoda by było gdyby nie ujrzała światła dziennego albo żeby się pojawiała później w okresie nie związanym już tak mocno z świąteczną krzątaniną :)

“Dzieci Filozofują” to seria książek wydawnictwa Zakamarki, która obejmuje obecnie już 4 tytuły:

Uczucia, co to takiego?

Ja, co to takiego?

Życie, co to takiego?

oraz

Dobro i zło, co to takiego?

Książki nie napisane w sposób zwyczajowy, nie opisują, nie narzucają choć delikatnie prowadzą?

W iście filozoficzny sposób, wskazują drogę zadając pytania. Poprzez pytania najwybitniejsi Filozofowie dochodzili do wielu prawd. Na tym bazuje nasze prawo, na tym bazują nasze moralne, etyczne i społeczne zasady. My się już nad tym nie głowimy (przeważnie), jednak dzieci chcąc poznać świat i zrozumieć jego mechanikę, sięgają tam gdzie my sięgać się nie odważamy. Pytają o to o co pytać my nie mamy już śmiałości.

2) CHOINKA Z PASKÓW
Z kilku odcieni zieleni wycinamy paski o różnej długości.
Dodatkowo wycinamy paseczek z brązu na pień drzewa i gwiazdkę.
Zadaniem dziecka jest ułożenie pasków w odpowiedniej kolejności tak aby powstała choinka. Maluszkom można podpowiadać a starszaki muszą sobie radzić same.

3) OZDOBY Z MASY SODOWEJ
Nie jest to masa solna, znalazłam dużo lepszy i ciekawszy przepis.
Masa bazuje na sodzie oczyszczonej i mące ziemniaczanej. Bardzo dobrze się na niej pracuje, nie ma obawy o zatarcie oczu solą a i kolor masy, śnieżno biały, dużo ładnie wygląda po pokryciu farbami. Odkąd mamy ten przepis bazujemy tylko na nim.

Ozdoby z masy:
- 1/2 szklanki mąki ziemniaczanej,
- 1 szklanka sody oczyszczonej,
- 3/4 szklanki wody – wymieszać i podgrzać w garnku ciągle mieszając aż zbije się w kulę. Wyciągnąć i zagnieść na stolnicy podsypując mąką ziemniaczaną. Wałkować na grubość 0,5 cm. Suszyć około 24 godziny.



4) PŁATKI ŚNIEGU
Na grubej tekturowej kartce, naklejamy przy pomocy taśmy malarskiej, maskującej dowolny wzór. My stworzyliśmy płatki śniegu. A potem wręczamy dziecku farbki i dajemy pełną dowolność tworzenia. Doskonały patent dla najmłodszych twórców.
Po wyschnięciu farby, starannie i bardzo powoli odrywamy taśmę.
I gotowe :)