Za co kocham zimę, za śnieg, za mróz na szybach, za duuuuuużo czasu spędzonego z dziećmi, za ferie i za czas powrotu do szkoły (:P), za wieczory spędzone przy planszówkach oraz za te z dobrą książką. Jeżeli i Wy nie wyobrażacie sobie zimy bez dobrej lektury, ciepłego kocyka i szklanki aromatycznej herbatki to mam dla Was mega newsa !!!

Tania książka już dziś rusza z dwoma wyśmienitymi promocjami na zimowe dni.

Czasy nie są łatwe, wszyscy zabiegani, niby wciąż przechodzimy koło siebie, mijamy się to na ulicy, to w sklepach, to w szkole czy przedszkolu a jednak niewiele lub wcale nic o sobie nie wiemy. Żyjemy obok ale nie jesteśmy blisko, coraz mniej łączy ludzi ze sobą i co gorsze era nowoczesności zalewa także nasze rodziny i odgradza nas od siebie niewidzialną barierą, roztaczającą się wokół komputerów, tabletów, smartfonów i innych urządzeń które zaprzątają nasz czas, myśli i pochłaniają tak dorosłych jak i dzieci. Przerażające jest to, że przez to dzieci wychowują się obok dorosłych, rodzice spełniają jedynie swoje podstawowe obowiązki a resztę wypełnia każdemu jego własny świat. A co gdyby odcięty został prąd, co gdyby przestała działać cała elektronika ? Nic !!! Wreszcie byłoby tak jak być powinno. Wreszcie dzieciaki zaczęłyby rozmawiać, wreszcie książki wróciłyby do łask, wreszcie pisalibyśmy do siebie kartki i listy, wreszcie zaczęlibyśmy dostrzegać piękno wokół siebie. Dlatego wyłączcie się z sieci kiedy tylko się da, odłóżcie na bok wszystko i będziecie razem, nie obok, choćby w milczeniu, choćby we wspólnym leniuchowaniu ale razem.

Bliskość, jak to z nią jest czy jest intuicyjna, wrodzona, czy każdy z nas musi się jej nauczyć? 

Czy dla wszystkich jest to słowo ma jednakowe znacznie ? 

Czy każde dziecko ma silną potrzebę tejże bliskości ?

Czy bliskość to tylko przytulanie, całuski, głaskanie po główce i czucie bicia serca drugiej osoby dzięki bezpośredniemu kontaktowi ?

Urodziny Alusi nadciągają. Będę mieć w domu 3 latkę i widzę w niej wielkie zmiany. Wyciszyła się uspokoiła, zwłaszcza względem obcych ludzi i dzieci. W domu ten sam żywioł, dalej często rozchwiana emocjonalnie, płaczliwa i wymuszająca krzykiem ale poza jakaś taka dojrzała i poważna, jak nie ta sama. Wiem, że to co piszę nie ma większego sensu, bo opisuję skrajne sobie postawy ale jednak tak to właśnie wygląda. Łatwiej się wreszcie porozumieć a po ataku szału następuje faza opanowania i próba dojścia do celu poprzez rozmowę a to już dla mnie krok milowy w kwestii dogadania się a nie tylko wariacji i przeczekiwania burz. Nie mniej jednak nie o tym ten mój wpis miał być, tylko o tym, że zaczęłam się rozglądać za ciekawym prezentem dla tej mojej 3 latki i powiem w tajemnicy, że nawet już do mnie leci.
Nie mniej jednak zajęło mi to nieco czasu i pomyślałam, że być może komuś te moje poszukiwania się przydadzą kogoś zainspirują gdyż przebrnięcie przez stosy zabawek to spore wyzwanie, zwłaszcza kiedy ma się określone oczekiwania.
Jakie były moje oczekiwania? Po pierwsze miało być ciekawie dla Ali, musiało to być coś co ją przyciągnie. Po drugie miało być przyszłościowo czyli szukałam czegoś co spodoba jej się już teraz ale również czegoś co spodoba Wojtkowi, a najlepiej wciągnie do zabawy oboje jednocześnie, bo stawiam na minimalizm zabawkowy w dziecięcym pokoju i dlatego pozostają w nim na dłużej tylko te rzeczy które interesują oboje i które dają duże możliwości. Po trzecie miało być jakościowo, trwale no i najfajniej jakby jeszcze "to coś" wnosiło jakieś nowe umiejętności w życie mojej Panienki. Nie zdradzę Wam na razie co to jest, ale w przyszłości z pewnością podzielę się moim wyborem. Tymczasem zapraszam na moje przemyślenia prezentowe w formie uporządkowanej i posortowanej cenowo. Planuję też sporządzić podobne zestawienia dla wieku 1-2 oraz 5+, myślę, że mogą się Wam przydać, sama bardzo lubię takie zestawienia.

Rzecz jasna moje wybory są dopasowane do mojego dziecka nie mniej jednak myślę, że większość jest uniwersalna. 

Prezenty do 50 zł

Kolorowanie. Ważny element w rozwoju najmłodszych. Wprawia rączkę, uczy ją precyzji, uczy siły nacisku, uczy kontroli nad narzędziem pracy, uczy cierpliwości, koncentracji i wytrwałości. I wszystko byłoby dobrze gdyby każdy maluszek z zapałem chwytał kredki w garść i z równą chęcią zapełniał białe miejsca kolorami. Jednak w rzeczywistości wcale tak nie jest. Jedne smyki uwielbiają kolorowanki inne wręcz od nich stronią.

  

 Paulo Coelho